Isabel Allende - Het negende schrift van Maya

Laatste update:  13 september 2011 11:16 info

De negentienjarige Maya wordt door haar grootmoeder naar het Chileense eilandje Chiloé gestuurd om te ontdekken wat ze met haar leven wil.

In de wereld van Isabel Allende was altijd een groot gedeelte gereserveerd voor contact met de doden.

Dierbare overledenen als raadgevers, beschermengelen en steunpilaren kwamen in haar boeken net zo naturel over als levende therapeuten voor Woody Allen. Maar in Het negende schrift van Maya is Popo, wijlen de opa van hoofdpersonage Maya, eerder een vloek dan een zegen.

De piepjonge Maya wordt in San Francisco opgevoed door haar grootouders, Nini en Popo. Een kindertijd in een magisch decor van politiek activisme - van Nini - en vooral in de intieme, vertrouwde sfeer van astronoom Popo’s studeerkamer.

Die magie wordt verhaalsgewijs voortgezet als de negentienjarige Maya naar het Chileense eiland Chiloé (met tweeduizend inwoners) is gestuurd. Daar moet zij onder hoede van een antropoloog tot zichzelf komen.

Beide omgevingen bieden ruim baan aan Allende’s anekdotische talent voor tradities, rituelen, volkslegendes, sagen en al dat fraais waarmee ze een gigantische schare fans wist te vergaren.

Daarnaast heeft de van oorsprong Chileense schrijfster nooit de gruwelijke werkelijkheid geschuwd met vlammende vertellingen over de dictatuur van Pinochet of over oorlogen. De werkelijkheid in Het negende schrift is van een andere orde.

De tussenfase

Halverwege de roman, tot dan toe in die bedwelmende stijl geschreven, vult Allende in wat zich afspeelde tussen de dood van Popo en Maya’s aankomst op Chiloé. Popo’s dood heeft Maya dermate aangegrepen, dat het kind volkomen de weg kwijtraakt.

En dat is een mild understatement. Maya vervalt van recalcitrant tot crimineel gedrag en daarna verder bergafwaarts, maar zo diep dat ze wel van een spekhelling zo hoog als de Kilimanyaro lijkt af te roetsjen. Na een episode in een verbeteringsinstituut neemt ze de benen en belandt in Las Vegas, tussen heel foute mensen.

Drank, drugs, prostitutie, dopedeals, goot, riool, en plekken die naargeestiger zijn dan de hel. Telkens als Maya niet dieper lijkt te kunnen vallen, blijken er in de krochten van de samenleving nog steeds spleten waardoor je nog verder kunt kruipen.

Afdekken

Het zijn passages die nauwelijks zijn te verteren; hoeveel meer openbarstende zweren, gewelddadige hoerenlopers en hallucinerende ellende moeten er worden bijgehaald om een punt te maken?

Niet dat Allende de realiteit hoeft af te dekken, maar met het opvoeren van een onherstelbaar verdriet om Popo als oorzaak voor een junkenleven dat uiteindelijk niets menselijks meer heeft, vergt Allende veel van de lezer.

Weg is de Eenhoorn

En is de Allende-signatuur in dat gedeelte van de roman al redelijk vervaagd, dan wordt Maya’s verblijf op Chiloé afgesloten met een misdaadgenre-achtige wending als haar verleden in Las Vegas haar komt inhalen.

Ook zo’n vooraf beraamde plotlijn is een ongebruikelijke ontwikkeling in Allende’s oeuvre. Ze was eerder het soort schrijfster dat met pen en papier achter een Eenhoorn aanliep en de betoverende odyssee van het onvoorspelbare fabeldier optekende.

Het mysterie in Het negende schrift is vooral waarom Allende haar centrale personage aan zo veel expliciete rauwheid moest onderwerpen om de droefenis om een dierbare overledene te verbeelden.

Vertaling: Rikkie Degenaar


Beoordeling:
Reageer op dit artikel:
Stuur door:
Deel artikel:

Eerdere berichten

Eerder

Facebook & Twitter

Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter.

Lees meer

Verfilmen

Het boek De A van Abeltje van Annie M.G. Schmidt wordt verfilmd. Het is het vijfde jeugdboek van de schrijfster waar een filmbewerking van wordt gemaakt.

Lees verder

Walter Isaacson

In zijn nieuwe boek De uitvinders - dat dinsdag wereldwijd verschijnt - beschrijft Steve Jobs-biograaf Walter Isaacson (62) de uitvinding van computers en het internet. En het is vooral een ode aan vergeten vrouwen.

Lees het interview