Van de Longlist van de Booker Prize 2010 is dit de meest ’gangbare’ literaire roman tot nu toe.

Tussen de geschiedenis, de contemporaine en politiek getinte of maatschappijkritische boeken zit deze geheel fictieve Tresspass, over een Londense antiquair die Zuid-Frankrijk een nieuw leven wil opbouwen.

De alleenstaande en kinderloze Anthony Verey komt tot de slotsom dat zijn carrière als Londense antiquair voorbij is. De liefhebbers van zijn onbetaalbare antiek zijn failliet, of net zo morsdood als de reuring in zijn branche.

Zijn lesbische zus Veronica zit in de Cévennes, en hunkerend naar een sprankje familiewarmte besluit Anthony zich bij haar in de buurt te vestigen.

Familievete

Zijn oog valt op een mooi historisch maar vervallen landgoed, Mas Lunes. Maar Anthony heeft geen idee welk verbitterd gevecht hier wordt gevoerd door huiseigenaar Amaron en zijn zus Audrun, die in een slordig in elkaar geflanst hutje ergens op het landgoed is weggestopt.

Hun familievete is er een van het zwartste water en beslaat decennia van opgekropte woede en haat.

De omineuze ondertoon die al vanaf het begin – met de gruwelijke vondst in een zwemmeertje in de Cévennes – domineert, is vrij ongewoon voor dit genre.

Het Franse paradijs dat in de regel zo kwinkelerend als een blije lijster overal doorheen klinkt, wordt in Tresspass opzij gedrukt door de verbitterde personages die allen een sterk gevoel van ontheemding hebben.

Verraderlijk

Dat duistere geldt ook de beschrijving van de Cévennes zelf, dat door Tremain voornamelijk wordt neergezet als een heart of darkness. Verraderlijk gebergte met bedrieglijke paden en schaduwen in plaats van het verheffende pastorale van de campagne.

De op handen zijnde catastrofe komt zwaar in de lucht te hangen. Elk personage wordt voorzien van een achtergrond vol ontbering en teleurstelling, van het akelig huiselijk geweld en Audruns incestueuze verleden tot Anthony’s bijna romantische liefde voor zijn moeder, die hij ondanks haar zelfzuchtigheid in nagedachtenis idealiseert.

Tremain voert hen met hun wilde verlangens en ondoordachte handelingen naar een onontkoombare apotheose, met de danse macabre om het bezit van landgoed Mas Lunes als kruitvat.

Booker-waardering
Goed verteld, sterk verhaal + + + + -
Geloofwaardig en overtuigend + + + - -
Onverwacht qua thema, trant of invalshoek + + + + -
Uitdagend en onderhoudend + + +  - -