Ramachandra Guha – India

Dit geweldige boekwerk over het India van de afgelopen zestig jaar begint direct met een prikkelende stelling over de toekomst van de grootste democratie ter wereld.

Guha stelt al aan het begin van dit ruim duizend pagina’s (!) tellende boek “Ik weet nog niet zo net of India wel een nieuwe grootmacht op het wereldtoneel wordt”. En enkele bladzijden later herhaalt hij die bewering nog een keer.

Zo’n uitspraak trekt de aandacht, temeer daar in vele actuele essays, non-fictieboeken en discussies de aanname dat ‘India de aanstormende grote speler op wereldtoneel is’, zo goed als ingeburgerd is en als vaststaand argument wordt aangehaald zodra de toekomst van grootmachten wordt besproken.

Guha onderschrijft zijn stelling door uitvoerig in te gaan op de oorzaken die deze veronderstelde machtspositie van India tegenwerken, waaronder het klassenverschil, de kloof tussen arm en rijk, het geweld van extremistische opstandelingen, de politieke instabiliteit.

Obstakels naar hogerop

De schrijver Aravind Adiga had met zijn Bookerprize-winnende Witte Tijger deze these al in romanvorm verbeeld.

Het India dat Adiga schetst is een indringend betoog over een jonge Indiër die hogerop probeert te komen. Het dagelijks leven van deze jongeman zit vol met het soort obstakels die Guha’s kolossale geschiedenisboek stuk voor stuk uitvoerig worden behandeld.

Democratie ondanks alles

Guha’s met veel lof onthaalde boek is een standaardwerk over de geschiedenis van India sinds de onafhankelijkheid. Een periode die wordt getekend door oorlogen, natuurrampen, spanningen met buurland Pakistan, de kwestie Kasjmir en het sektarisch geweld tussen hindoes en moslims. Maar dit boek gaat ook over de grootste democratie ter wereld, een ‘democratie ondanks alles’.

India is nog altijd een democratie ondanks de voorspellingen dat die zou worden vervangen door een militair bewind.

De democratie is er nog altijd omdat – en hier spreekt Guha weer zeer wijze woorden – het algehele besef er is dat India niet in de handen ligt van een God maar afhankelijk is van de aardse verrichtingen van de mensen.

Conclusies

De compleetheid van dit boek over India vanaf Gandhi, waarin zo diep en grondig wordt ingegaan op de relatief korte periode van een land, leert hoeveel er te weten en te ontdekken is voordat er conclusies kunnen worden getrokken.

Iets waar het in het huidige discours nogal eens aan ontbreekt, en wat door Guha’s stelling over India’s grootmachtige toekomst wordt benadrukt.

De wil van de mens

Soms zijn er niet eens conclusies te trekken: dan gaat het gewoon om de kennis en om de inzichten. Met name het inzicht dat India ondanks haar uiterst gevarieerde bevolking een democratie is daar de wil tot democratie breed wordt gedragen.

Dit in tegenstelling tot populaire beweringen dat een land met een koloniaal verleden en veel onderlinge verschillen een democratie in de weg staan. Waar een wil is, is een democratie.

Nuchter, neutraal en met vloeiende pen beschrijft Guha als historicus en als burger de stadia die dit fascinerende land in de afgelopen zestig jaar heeft doorlopen. “India” is een boek om eindeloos in te bladeren, in te lezen en van te leren, en zeker een boek om te hebben.

Tip de redactie