John Grisham – De wettelozen

Deze verhalenbundel, een juridisch mozaïek met zeven portretjes over wettelijke ontsporingen, verveelt geen seconde.

Met De wettelozen keert Grisham terug naar zijn fictieve Ford Country, de streek waar zijn debuut De Jury en later Het dossier zich afspeelden.

Het is een truttige streek met veel religieus getoeter vanaf de kansel. De personages van Grisham, die Satan himself naar Ford County halen met hun bordelen en casino’s, bezorgen de predikanten overuren.

Spotziek

Verhalenbundels zijn uitermate geschikt voor stijloefeningen. Bij sommige verhalen is het alsof Grisham een boek van Roald Dahl had gelezen en dacht: ‘Kom, laat ik ook eens zoiets proberen.’ Er zitten dan ook vermakelijke tussen, een paar spotzieke, en een paar waarbij bij zijn leest van gefoeter op juridische misstanden blijft.

Wat bij De wettelozen vooral opvalt, is het gemak waarmee de auteur zo veel gevarieerde personages uittekent. Ze vervelen geen seconde.

Ze lopen uiteen van mensen die uit zijn op wraak, op rijkdom of op gerechtigheid, tot passieve karakters die in de wielen van de grondwet zijn vastgelopen. Wat ze allen gemeen hebben is dat ze zich boven de wet hebben gesteld, met wisselend succes.

Wegleggen uitgesloten

Grisham jongleert met zichtbaar plezier met hun lotgevallen en gaat daarbij creatief en zondermeer vakkundig te werk, al mist hij elk literair talent. Hij is als een Kruidvat-uitvoering van Chopin: nog altijd beter om hiernaar te luisteren dan je tijd te verlummelen.

Maar wat de thrillermaestro prima onder de knie heeft, is om zijn lezers te vermaken en hun nieuwsgierigheid te prikkelen naar de afloop van alweer zo’n lekker soepel geschreven verhaal.

De wettelozen is geen must, maar als je eenmaal aan deze verhalenbundel begint, is wegleggen uitgesloten.

Tip de redactie