Alexandre Dumas – De Graaf van Monte-Cristo
Hoe het toen met de meisjesachtige tienermeisjes zat kan ik natuurlijk niet weten. Maar als grootafnemer van jongensachtige jongensboeken kwam je er af en toe een tegen dat boven het genre uitsteeg.
Het onderscheid zat in iets wat je toen niet kon benoemen, maar wat ik nu zou karakteriseren als meeslepende epiek.
En wat deze Graaf moest ondergaan was dermate gruwelijk en oneerlijk dat je niet anders kon dan vol spanning verder lezen hoe hij daar weer bovenop ging komen. De overwinningen waren verheffend en de wraak smaakte zoet.
Er zijn natuurlijk heel weinig schrijvers met zo’n unieke capaciteit om een verhaal zo te schrijven dat je je totaal wilt vereenzelvigen met de helden en met evenveel hartstocht hun vijanden wilt overwinnen. Passend bij het tijdsgewricht waarin de werken tot stand kwamen was natuurlijk het tempo waarin de histories zich ontwikkelen.
Verkorte versies
Tot dusver vonden moderne uitgevers dat dit wel een graadje minder mocht. Dus werden er min of meer verantwoorde verkorte versies op de markt gebracht.
Maar juist in deze tijd, waarin met name de gemiddelde Nederlandse roman met moeite een paginaatje of 180 weet te halen, getuigt het van enorme moed en enorm inzicht om zo’n geweldige onverkorte vertaling op de markt te brengen.
Geniet ervan. Koop er desnoods zo’n nieuw leeskussen bij dat aangeboden wordt bij de betere boekhandel. Een soort zitzak, die je naar wens zo kunt vormen dat ook het zwaarste boek er buitengewoon relaxt in liggen kan. Lees. Lees. Lees. Net als vroeger.
| Beoordeling: |
Startpagina