Alice Sebold – De wijde hemel

Dit is de ultieme natte droom van Char. Een jong meisje wordt vermoord en spreekt ons toe in volzinnen vanuit het hiernamaals.

Susie Salmon wordt door de buurman, meneer Harvey, meegelokt, verkracht en vermoord, waarna de dader haar in stukken gesneden lijk verstopt.

Alleen een elleboog van Susie wordt teruggevonden; de hond van de Salmons komt op een dag kwispelend aanzetten met zijn gruwelvondst.

Limbuswereld

Hiermee wordt evenwel niet de plot weggegeven. Dit is het begin van “De wijde hemel” van Alice Sebolds debuutroman (onlangs in filmeditie verschenen), en waar het om gaat is wat er na deze moord gebeurt.

Want Susie zit in een soort limbuswereld: ze kan alle gebeurtenissen op aarde volgen die voortvloeien uit haar dood, en ze doet daar verslag van. Niet à la übermedium Char met een ‘A?’ of ‘C?’ of een ‘BRE?’, maar in volzinnen als geschreven door een meisje van veertien.

De nabestaanden zijn, zoals verwacht, ontredderd. Het huwelijk van Susies vader en moeder bezwijkt onder de druk, en haar piepjonge broertje Buck houdt daar en ook aan de dood van Susie een tic over. Zus Lindsey is de enige die zich overeind weet te houden, al heeft zij ook sterke contacten met Susies astrale lichaam.

Spoken

Astrale? Ja, want Susie kan geen afscheid nemen van het leven. Ze volgt het aardse gebeuren op de voet; inclusief dat van buurman Harvey, die jarenlang buiten schot weet te blijven.

Bij vlagen weet Susie zelfs de kracht op te roepen om zich als spookverschijning aan haar familie te openbaren, en ze spant zich tot het uiterste in om het aardse onderzoek naar haar dood te sturen.

Coming-of-age

De verbetenheid waarmee Susie zich aan het leven vastklampt is ontroerend, maar scheert ook gevaarlijk dicht langs het sentimentele. Van de lezer wordt tevens een koppig geloof in een hiernamaals verlangd, want dat is het cement dat dit hele verhaal bij elkaar houdt.

Je zou “De wijde hemel” in metaforische zin als een coming-of-age roman kunnen beschouwen waarin de ene levensfase met pijn in de ziel wordt ingeruild voor de volgende.

Deus ex machina

Door het bovennatuurlijke tintje van deze roman en de religieus brave finale waarin alles via een deus ex machina weer op zijn pootjes terechtkomt, maakt Sebold wel degelijk een punt van haar overtuiging dat er meer is tussen hemel een aarde.

Een opvatting die regisseur Peter Jackson (van de Lord of the Ring-trilogie) aansprak, want over enkele weken komt de verfilming in de bios.