Geschikt voor niet te kieskeurige meisjes die alles lezen wat aansluit bij de huidige vampiermanie. Vanaf 13 jaar.

De zestienjarige Zoey leidt een normaal leven, totdat ze plotseling wordt verkozen voor Het huis van de nacht, een school voor halfwas vampiers.

Van de ene op de andere dag moet Zoey alles achter zich laten om te leren leven als een vampier, waar ze binnen een paar jaar in zal veranderen.

Tenminste, als haar lichaam ‘de verandering’ toelaat. Want als dit niet gebeurt, dan gaat ze dood…

Speciaal

Bij de mensen die verkozen worden om toe te treden tot Het huis van de Nacht, verschijnt de omtrek van maansikkel op hun voorhoofd. Normaal gesproken duurt het een aantal jaar voordat deze ‘tatoeage’ ingekleurd wordt, maar bij Zoey gebeurt dit al na een paar dagen.

Ze blijkt door de godin Nux uitverkoren te zijn voor een speciale taak, al weet ze zelf nog niet zo goed welke dat is…

Maar op de een of andere manier weet Zoey ‘toevallig’ wel de hele tijd wat ze doen moet. Om de haverklap krijgt ze een ingeving van de godin Nux waardoor ze telkens de juiste beslissingen neemt. Ze voelt zich daarbij ook nog eens best bijzonder, wat haar niet tot de meest empatische protagonist maakt.

Gesneden koek

Het verhaal over Zoey is weinig bijzonder, boeken met een verhaallijn als deze zijn er genoeg. Dat hoeft echter niet te betekenen dat het dan niet leuk is om het boek te lezen.

Het gaat namelijk niet altijd om de bestemming, maar soms ook om de reis ernaar toe. Helaas is het vrijwel onmogelijk om te genieten van deze tocht.

Jongerentaal

Om te beginnen zijn er naast de vlotte passages, ook een heleboel passages die ronduit zwak zijn. Bijvoorbeeld wanneer Zoey door haar dode Cherokee-voorouders naar het geestenrijk wordt gehaald en in contact komt met de godin Nux.

Deze situatie is verschrikkelijk traag beschreven met allerlei beeldende zinnen die van alles oproepen behalve de juiste beelden.

Daarnaast wordt er verschrikkelijk Amerikaans omgegaan met normen en waarden over seks, drugs en geloof. De auteur beschrijft hoe een jongen gepijpt wordt, maar moet daarna zelf van schok bijna het hele boek bijkomen waardoor het iedere keer weer opgerakeld wordt als zijnde een verschrikkelijke ervaring.

Beroerde vertaling

Ten tweede is de vertaling erg beroerd. Die zit zo dicht bij het Engels je dit door de Nederlandse zinnen heen ziet schemeren. Daarnaast is de vertaling ontzettend ouderwets en kinderachtig. Welke zichzelf respecterende tiener scheldt tegenwoordig nog met ‘Here Jee’? Wie zegt er ‘Wat voor de…?’ bij wijze van ontzetting? Wie gebruikt er nog woorden als ‘zowaar’, ‘Wat je zegt!’, ‘mispunt’ en ‘boeven’?

Maar het zou te makkelijk zijn om alleen de vertaler de schuld te geven van dit enorme gebrek aan jongerentaal. Een goede redactieronde had dit kunnen ondervangen, waardoor de jonge lezer zich in ieder geval iets meer kon inleven in het verhaal.

En dat een woord als ‘overnieuw’ (foei!) in het boek is terechtgekomen, kan iets zeggen over redactionele slordigheid maar ook over de ‘verloedering’ van de Nederlandse taal – laten we dat maar in het midden laten.

Engels

Desalniettemin is het boek best aardig, vooral voor meisjes van een jaar of veertien die niet te kieskeurig zijn en zich laten meeslepen door de vampierhype die is ingezet door Stephanie Mayer.

Maar mocht u als ouder beslissen dit boek cadeau te geven aan uw kind, kiest u dan alstublieft wel voor de Engelse versie: dat zal het lezen een stuk leuker maken en uw kind leert er nog iets van ook.