Jessica Duchen – Hongaarse dansen

Kleurrijke roman over een begaafde Britse violiste die haar diep weggestopte zigeunerroots onderzoekt.

Violen horen bij Hongarije als goulash, de poesta en zigeuners. Met de roman Hongaarse Dansen verbeeldt Duchen hoe sterk de essentie van de zigeunerziel is verweven met dit instrument, dat deze volkeren als geen ander kunnen bespelen.

In dit omvangrijke verhaal dat generaties beslaat, plaatst Duchen (die tevens muziekjournaliste is) op vaardige wijze de diverse viooltalenten van diverse continenten en culturen naast elkaar.

Diaspora

Hongaarse Dansen is namelijk ook een boek over ontheemde vluchtelingen in de diaspora, en die diaspora reikt van Engeland naar de Verenigde Staten tot Zuid Afrika en Frankrijk.

Het nazisme van de Tweede Wereldoorlog en het communisme van de Sovjet Unie hebben vele mensen van hun oorspronkelijke plek verdreven, met alle tragische gevolgen voor hun leven van dien.

Karina en de tweed

De kleindochter van een van die gevluchte zigeuners – de muzikaal zeer begaafde Mimi – heet Karina Veres, en ze vormt de hoofdpersoon van dit boek. Karina is getrouwd met de klassieke tweed-Engelsman uit een oer-Brits nest, met wie ze een zoontje heeft.

Haar ouders en haar inmiddels stokoude oma Mimi wonen allen in de buurt. Al zijn de familiebanden hecht, de familie Veres lijkt hun verleden te hebben afgesloten en wil er weinig over kwijt.

Smeulend

Toch blijft het bij Karina smeulen, de geschiedenis van haar voorouders. Door een aantal persoonlijke gebeurtenissen (het verlies van een geliefde vriendin, een romance met een vioolspeler) valt haar Britse leven als moeder, vioollerares en huisvrouw uiteen.

Te midden van die brokstukken krijgt ze de kronieken stukje bij beetje aangereikt, en leert ze ook haar eigen muzikale talent verder te ontwikkelen.

Leessfeer

Duchen heeft geen literair hoogstandje afgeleverd met Hongaarse Dansen, maar vertellen kan ze als de beste.

Haar liefde voor de viool danst van elke pagina, de familieverhalen zijn boeiend, en het boek biedt door al die muzikale bevlogenheid en historisch perspectief een aangename leessfeer.

Hart

Het gebrek aan literaire componenten wordt daarnaast afdoende gecompenseerd door een gedegen narratieve structuur en een uitgebreide kennis van de muzikale wereld.

Hongaarse Dansen mag je dan niet bij de keel grijpen, het 400 pagina’s tellende boek met al die emotionele violen, mysteriën en door kunst, ambitie, liefde en verdriet gedreven mensen heeft haar warmbloedig kloppende hart beslist op de juiste plek zitten.