De opvolger van de 50/50 Moorden is net zo gemeen als zijn voorganger, met een seriemoordenaar die jonge vrouwen vastbindt op bed en ze aan hun wrede lot overlaat.

‘Niemand Die Je Hoort’ is de opvolger van de auteur die met zijn 50/50 Moorden internationaal doorbrak. Het oordeel van NU.nl luidde indertijd ‘heel knap geconstrueerd maar intens gemeen’.

Deze opvolger is net zo gemeen, want hij lijkt geïnspireerd door de moordmethode Sloth (luiheid) uit David Finchers onvergetelijke Se7en.

Digitale revolutie

Deze moordenaar bindt jonge vrouwen vast op hun bed en laat ze daarna aan hun ellendige lot over. Om ontdekking te voorkomen, maakt hij gebruik van de digitale revolutie door namens de meisjes sms’jes en mailtjes van vrienden te beantwoorden dat alles goed is maar drukdrukdruk en je hoort snel van me.

Test de moordenaar hoe diep de hedendaagse vriendschappen zitten? Nou… een beetje. En niet erg overtuigend, want er is niets geks aan het respecteren van iemands drukke werkperiode, en wie zonder eten of drinken ligt vastgebonden heeft niet bepaald weken te leven.

Er zit een vleugje Nicci French in deze Mosby-thriller, al gaat, ook in dit boek, Mosby een stuk wreder te werk dan voornoemd echtpaar. En de lijdensweg van de meisjes laat hij ook aan onze eigen fantasie over.

Zijn focus ligt voornamelijk op rechercheur Sam Currie, die met de zaak is belast zodra duidelijk wordt dat er een serial aan het werk is, en op Dave Lewis.

Verdachte

Dave Lewis is verdachte. Currie ontdekt dat Lewis gelinkt is aan een van de slachtoffers dat in uitgedroogde staat is aangetroffen. Verder zijn er geen sporen van (seksueel) geweld.

Lewis gaat zich als verdachte ook verdacht gedragen, en het wordt beklemmender wanneer een van zijn ex-vriendinnen spoorloos lijkt te zijn verdwenen.

Psycholoog met talent

Mosby trakteert de lezer op een forse dosis verrassingen, maar creëert een umfeld waarin je als lezer zelf in de huid van Sam Currie kan kruipen. Wie zit hierachter? Dat doet de ateur leep, want hij weet met allerlei plottwists en kronkels zijn voornaamste troefkaarten achter de hand te houden.

En over die gemeenheid: je vraagt je onherroepelijk af waar Mosby zijn fantasie vandaan haalt, maar daarover biedt zijn korte biootje op de flaptekst uitkomst.

De auteur heeft psychologie gestudeerd en onderzoek verricht naar relaties binnen gezinnen. Ah, geen wonder dat je dan op zulke bloederige instinkers komt. Hij zal nog wel een stuk of vijftig boeken uit zijn pols weten te schudden, en als zijn talent stabiel blijft, behouden ze alle dit hoge niveau.

4 sterren