Eduardo Mendoza - De wonderbaarlijke reis

Voor iedereen die op zoek is naar een grappig, niet al te serieus verhaal over een kleine Jezus, een ter dood veroordeelde Jozef en een geëmancipeerde Maria, heeft Mendoza het perfecte werk geschreven. En voor iedereen die houdt van spannende boeken en humoristisch werk over de Klassieke oudheid.

Mendoza's nieuwste werk is een mengeling tussen tv-series als CSI, Rome en The Simpsons. Het is een luchtig verhaal over de filosoof Pomponius, die tijdens zijn zwerftochten door het Romeinse rijk terechtkomt in het kleine Joodse stadje Nazareth.

De plaatselijke timmerman, Jozef, staat op dat moment terecht voor de moord op een edelman. De zoon van Jozef, Jezus, roept de hulp in van Pomponius om zijn vaders onschuld te bewijzen. De zoektocht naar de waarheid brengt Pomponius en Jezus in de meest bizarre situaties die Mendoza zeer luchtig weet te beschrijven .

Onverwacht

Het is wat onverwacht, een boek met bijbelse personages in de hoofdrol dat wegleest alsof je de nieuwste thriller van Saskia Noort aan het lezen bent. Het verhaal steekt simpel in elkaar maar is tegelijkertijd dermate boeiend en grappig geschreven, dat Mendoza je aandacht weet vast te houden en je het in een ruk uitleest. Onverwachte wendingen en rare uitspraken zorgen ervoor dat je je regelmatig even achter de oren moet krabben.

Op het randje

Het nadeel hiervan is dat dit afbreuk doet aan de geloofwaardigheid van het verhaal. De simpele schrijfstijl van Mendoza gecombineerd met de bizarre situaties waarlangs hij de lezer voert, geven het verhaal af en toe een zeer kinderlijke ondertoon. Ook de beschrijvingen van situaties zijn niet altijd even sterk. Neem nu de volgende dialoog tussen Pomponius en Maria (ja, 'de moeder van' ja)

'Heeft de hogepriester ook concubines?' vroeg ik. [Mendoza, MS) 'Geen idee. Ik weet niet wat een concubine is en ook niet wat je ermee in bad kunt doen. Ik dacht dat het een spons was.'

Als ik dit lees, weet ik niet of ik moet lachen of moet huilen vanwege de treurige ongeloofwaardigheid ervan. Gelukkig maakt Mendoza dit soort zinnen meer dan goed met uitspraken als 'Aan de eerste plicht van een vrouw van lichte zeden, namelijk beschikbaarheid, voldeed die van ons niet, want ze was niet thuis'. Maar als ik dan lees hoe de filosoof Pomponius een geheime rite bespioneert en zichzelf verraadt door een keiharde scheet te laten, begin in toch weer te twijfelen aan het talent van Mendoza.

Op het andere randje

Een ander aspect waar Mendoza af en toe net iets te ver mee gaat, zijn de seksuele toespelingen in het verhaal. Het kan allemaal wel net iets minder. Dat Romeinen graag anale seks hadden is redelijk bekend, maar daarom hoeft hij dat niet om de twee pagina's te benoemen. Ook in de gesprekken over de bezoekjes aan de dorpshoer klinkt net iets te vaak een vunzige ondertoon door, en een scène in een badhuis kan ook beschreven worden zonder het reinigen van de voorhuid erbij te betrekken.

Verwijzingen naar 'De Groten'

Een vlak waarop Mendoza wel punten scoort, is de (soms niet al te) subtiele manier waarop hij de liefhebber van de Klassieke Oudheid kleine cadeautjes toestopt. Een leuke knipoog is het feit dat hij Homerus persifleert door het gebruik van bijvoeglijke naamwoorden voor het typeren van personages.

Ook de terloopse opmerking van Pomponius dat er onlangs een heel boek is geschreven over de metamorfosen door een Romeins dichter, is een pareltje. Maar de mooiste verwijzing is misschien wel de soldaat die vertelt dat hij bij een te hoge vraagprijs van hoeren de hand aan zichzelf slaat onder het lezen van Oorlog in Gallië (het zelfverheerlijkende en propagandistische boek over de oorlogen van Caesar, geschreven door Caesar zelf).

Jezus als brutale, eigenzinnige kleine jongen

Daarnaast moet gezegd worden dat Mendoza durft. Hij presteert het om Jezus en zijn familie een menselijk gezicht te geven waardoor je ze ineens met hele andere ogen zult bekijken. Hij zet Jozef neer als een stugge, ernstige oude man die heftig gelooft in de woorden van Het Schrift.

Maria is in zijn verhaal een jonge moeder die het allerbeste met haar oogappeltje voorheeft en achter de rug van Jozef om wel eens dingen zegt waar hij het niet mee eens is. Kleine Jezus wordt door Mendoza geschetst als een brutale, intelligente jongen met oog voor eerlijkheid en rechtvaardigheid. Leuk detail is dat Jezus verliefd wordt op de dochter van de dorpshoer en later met haar wil trouwen.

Intellectuele 'easy read'

De wonderbaarlijke reis is, hoe je het ook wendt of keert, een rijk boek waar menig lezer plezier aan kan hebben. Toch is het, ondanks de toegankelijke schrijfstijl, de platte grappen en de simpele verhaallijn, een boek dat door liefhebbers van de Klassieke Oudheid waarschijnlijk net iets meer gewaardeerd wordt. Want als je beter bekend bent met deze vermaarde periode, kun je naast een detective met bijbelse personages veel meer uit het boek halen dan er op het eerste gezicht in lijkt te zitten.

Uitgeverij Arena

Tip de redactie