Nieuw boek toont Zeeland in haar Zeeuwse licht

Licht krijgt de ruimte in Zeeland. Is het er daardoor zo kleurrijk? “Andere provincies hebben ook kleur, maar hier zie je het sneller”, stelt schrijver Eugène de Kok, bedenker van Zeeland in kleur. Dit nieuwe boek staat vol foto’s, gerangschikt op kleur. “Daardoor versterken de foto’s elkaar”, vindt de Goesenaar.

De fotografen Bennie Krajenbrink en Charles Linssen legden bekende en onbekende Zeeuwse beelden vast voor Zeeland in kleur. De Kok schreef er enkele korte teksten bij.

Het boek voert de lezer/kijker kriskras door de provincie. Het onderwerp en de locatie van de foto’s zijn ondergeschikt aan de kleur en niet vermeld bij de foto’s, maar achterin het boek.

“Dit is eens wat anders dan een boek dat per eiland of periode is ingedeeld”, vindt de Kok. “Het is een leuke bijkomstigheid dat het de lezer kan prikkelen.”

De locatie is bij de foto van de Giro d’Italia-etappe duidelijk, maar voor fotograaf Bennie Krajenbrink is dat één van de redenen waarom hij trots is op dit beeld.

Stormvloedkering

“Ik wilde de foto maken op de Stormvloedkering, vanwege de mooie achtergrond”, vertelt Krajenbrink.

“Daarvoor moest ik kijken waar ik het beste kon staan. Dan komt opeens die groep eraan en gaat het zo snel dat je niet eens ziet wat je doet. De motor voorop wilde ik niet op de foto en gaf gelukkig op het juiste moment gas. Als je dan thuis komt en ziet dat de foto’s gelukt zijn, heb je eer van je werk. Ik ben nog steeds hartstikke blij met deze foto.”

De Kok liep al langer met het idee voor dit boek rond, omdat Zeeland in zijn ogen meer kleur biedt dan andere gebieden. “Steden zijn vaak grote, grijze massa’s, hier hebben ze wel kleur. Al zie je dat in bijvoorbeeld Barcelona en Valencia ook. Daar is ook de zee dichtbij. Is dat het? Ik weet het niet. Maar hier hoef je maar vijf minuten te fietsen en je ziet kleur. Het is hier niet vol gebouwd.”

Onverwacht

In het boek komen bekende gebouwen en locaties voorbij, maar ook details. Natuur, kunst, sport, cultuur en industrie wisselen elkaar af. “Het is een mooie mix van foto’s, die door de opmaker tot volle wasdom zijn gekomen”, aldus de schrijver van het fotoboek.

“De foto’s doen het werk”, lacht de Kok, ook journalist. “Ik wilde er leuke, informatieve teksten bij schrijven.” Dat geeft hem niet minder voldoening, verzekert hij. “Dit was hartstikke leuk om te doen.”

De auteur wilde graag onverwachte dingen vertellen. Hoe bijzonder de kunstenaars Jan Toorop en Piet Mondriaan het Zeeuwse licht vonden, is geen geheim, noemt de Kok een voorbeeld.

“Ik stuitte op een bericht waarin Toorop Ko den Timmerman bedankt voor het Kotje van Toorop. Dat viel mij op.” Het Kotje was een klein gebouwtje bij het Badpaviljoen in Domburg waar Toorop en andere kunstenaars exposeerden. Nu huist het Marie Tak van Poortvlietmuseum erin.

Avondzon

En zo schrijft de Kok over onder meer het engste steegje van Zeeland, Scherpenisse, het standbeeld van Michiel de Ruyter, de bloesem van Zeeland – niet Kapelle, maar Borsele – en de leeuw die worstelt, maar toch weer bovenkomt.

Met het boek wil de auteur toeristen, maar ook de Zeeuwen zelf, laten zien hoe mooi Zeeland is. “Als toeristen bijvoorbeeld lezen dat er twee vuurtorens zijn in het kleine Westkapelle, hoop ik dat ze daar eens naartoe gaan.”

Verhalen vertellen doet Charles Linssen ook graag, maar dan via zijn camera. “Ik hou niet van geposeerde foto’s”, vertelt hij over één van zijn favorieten in het boek, waar kinderen een kunstwerk in de Wilhelminapolder als speeltoestel gebruiken.

“Kunst moet je aanraken, zeg ik ook als oud-wethouder cultuur (Linssen was twaalf jaar wethouder in Goes, redactie). Daarbij zie je de avondzon en de Zeeuwse kustlijn, met het Zeeuwse licht. Dat is Zeeland.”

Tip de redactie