Schipper Jeroen Vette spreekt over Watersnoodramp

Op 1 februari wordt de Watersnoodramp van 1953 herdacht. Schippers uit Yerseke, onder wie Jeroen Vette (94), redden met risico voor eigen leven, honderden mensen uit één van de zwaar getroffen gebieden in en rond Nieuwerkerk.

"In die tijd had je nog geen goede communicatie zoals we die nu kennen", vertelt Vette. "We hadden geen idee wat er zich afspeelde op de andere eilanden."

Vette was mosselvisser en eigenaar van de YE83. "We hadden wel door dat dit een flinke storm was. Het viel al snel op dat het water met eb net zo hoog stond als bij vloed."

"Toen de vloed weer opkwam steeg het water tot net onder aan de dijk, waarna het plotseling zakte. Dat is erg onnatuurlijk, toen wisten we dat er iets goed mis was. Later besef je dat het water plotseling zakte, omdat het de ruimte kreeg na het doorbreken van de dijken."

Drijven

Nadat er drie mannen waren aangespoeld op een dak is schipper Hubrecht Koster volgens Vette als eerste uitgevaren richting Schouwen-Duiveland om slachtoffers te helpen.

"Mijn buurman Boudewijn Zuidweg heeft mij en de andere schippers uit Yerseke opgetrommeld om ook te helpen. Ik aarzelde geen moment. Mijn vrouws hele familie woonde in Nieuwerkerk."

Vette zette op 2 februari vlak na Koster koers richting Ouwerkerk. "Onderweg zag je overal puin drijven zoals hout, daken en deuren, zelfs vee."

Gaten

Eenmaal aangekomen bij Ouwerkerk zag Vette twee immens grote gaten in de dijk. “Het was onmogelijk om er doorheen te varen, omdat het inmiddels eb was. Alles werd door het gat naar buiten gezogen, daar konden wij met onze boot niet tegenop.”

Koster was het volgens Vette ook al niet gelukt en hij was daarna met zijn schip richting Stavenisse gevaren. Na een paar keer proberen besloot Vette om de volgende dag terug te komen wanneer het tij zich keerde.

"Er zaten drie mannen en een vrouw op het stuk dijk tussen de twee gaten, die hebben wij meegenomen en afgezet bij Wemeldinge."

Verschrikkelijk

Op 3 februari keerden Koster, Vette en nog een schip terug naar het gat in de dijk bij Ouwerkerk. “Het was inmiddels vloed en ons doel was door het gat te varen richting het dorp. Dat was natuurlijk een riskante onderneming." 

"De stroming was zo sterk dat we letterlijk door het gat de ondergelopen polder ingezogen werden. We knepen hem dan ook behoorlijk."

Koster slaagde er als eerste in om door het gat te varen waarna Vette volgde.

"Achter de dijk was alles kapot of weggespoeld en zoveel doden, het was verschrikkelijk. Het is nog een wonder dat er niets in de schroef terecht is gekomen, aangezien de landerijen normaal met prikkeldraad waren omheind. Gelukkig vond ik mijn schoonouders al snel."

Vettes zwager, diens vrouw en hun twee jaar oude dochtertje waren omgekomen.

Opslurpend

"Ik weet nog steeds niet hoe we al die mensen aan boord hebben gekregen, maar we zijn met misschien wel honderd mensen bij eb weer uitgevaren terug naar het gat."

"Eigenlijk hadden we geluk dat het ruim helemaal vol zat met mensen. Teruggaan door het gat was een gevaarlijke onderneming en als de mensen uit angst aan één kant waren gaan staan, was de boot omgeslagen."

Het was ijzig stil op de boot, weet Vette nog. "Iedereen hield zijn hart vast bij het zien van dat alles opslurpende gat waar wij doorheen moesten."

Vluchtelingen

Eenmaal in Yerseke werden de mensen verder vervoerd naar opvanglocaties in Rotterdam en Dordrecht.

"Het was mooi om te zien hoe er autobussen klaarstonden op de dijk en hoe iedereen de vluchtelingen zo goed mogelijk probeerde op te vangen."

Vette en de andere schippers zijn in de dagen na de ramp nog ongeveer vier keer teruggegaan om mensen op te halen.

Hubrecht Koster is geridderd voor zijn daden, omdat hij als eerste door het gat ging. De andere schippers zijn nooit geëerd. "Dat is ook niet nodig, zoiets doe je gewoon."

Op de foto Jeroen Vette en zijn vrouw Tine.

Lees meer over:

Mail de redactie

Mail de redactie
Heeft u tips of opmerkingen over het regionale nieuws op NU.nl? Mail dan de redactie op 
Tip de redactie