Zeldzame groefwier behouden op basaltblokken in Sint-Annaland

Het zeldzame en kwetsbare groefwier is met succes behouden op de dijk van Sint-Annaland.

De groefwier komt in Nederland maar op enkele plaatsen voor, waaronder op de dijk in Sint-Annaland. Maar toen de dijk versterkt moest worden, moest het plantje wijken. Het behouden van de groefwier op de dijk van Sint-Annaland had heel wat voeten in de aarde.

Al in 2014, voorafgaand aan de dijkversterking in Sint-Annaland werd er al op kleine schaal getest hoe het zeldzame wier behouden kon worden. Groefwier, bekend onder de Latijnse naam Pelvetia canaliculata, is een soort bruinwier dat van oorsprong groeit op rotskusten.

"In Nederland komt deze soort alleen voor op enkele plaatsen in de Oosterschelde", aldus Lia van Dijke (Rijkswaterstaat)

Groefwier

Groefwier hecht zich permanent aan een vaste ondergrond, zoals de basaltblokken die gebruikt werden in de dijk van Sint-Annaland. Als de bevestiging van het plantje aan de basaltblokken wordt verbroken, kan dit niet meer worden hersteld. Onderzoek wees uit dat het niet verplaatsbaar is. Herkolonisatie is wel effectief.

Uit de testen die in 2014 werden uitgevoerd bij de Zandkreek, Burghsluis en Sint-Annaland bleek dan ook dat het terugzetten van ‘oude’ basaltblokken begroeid met groefwier 'de beste kans bood voor het in stand houden van dit zeldzame wier'.

Daarom werden bij de werkzaamheden ruim zevenhonderd oude basaltblokken met groefwier uit de oude dijk gehaald en tijdelijk opgeslagen.

"Projectbureau Zeeweringen heeft in 2015, na het versterken van de dijk bij St. Annaland, zevenhonderd oude basaltblokken die waren begroeid met het zeldzame en kwetsbare groefwier teruggeplaatst", aldus Rijkswaterstaat.

Uit recent onderzoek van Bureau Waardenburg is gebleken dat het plantje nu ook groeit op de nieuwe versterkte glooiing.

Tip de redactie