Provincie geeft geen toestemming voor verwijsborden Tholen

De Gedeputeerde Staten van Zeeland wil een wildgroei aan borden zoveel mogelijk voorkomen, daarom is het verzoek voor het plaatsen van drie verwijsborden in de gemeente Tholen nu definitief afgewezen.

De provincie Zeeland besloot enige tijd geleden om geen toestemming te geven aan de gemeente Tholen voor het plaatsen van verwijsborden naar diverse ondernemers. De gemeente heeft daar bezwaar tegen aangetekend.

“Resultaat hiervan is dat het beleidskader en het proces getoetst is door de onafhankelijke commissie Beroep- en Bezwaarschriften. Dit heeft geresulteerd in een bekrachtiging van de genomen besluiten.” De gemeente heeft daarentegen wel toestemming gegeven om dergelijke verwijsborden te plaatsen voor een vakantiepark.

Vrijetijdseconomie

“Dat vind ik meten met twee maten”, stelde SP Statenlid Roland van Tilborg. “Ik kan dit besluit niet rijmen met de ambities die de provincie heeft. In het coalitieakkoord wordt gesteld dat de vrijetijdseconomie een belangrijke pijler is voor de Zeeuwse economie. Daar vallen zeker ook de kleinere ondernemers onder.”

Van Tilborg stelde daarom vragen aan het college van Gedeputeerde Staten. “Op grond van het beleid dat wij op dit gebied vastgesteld hebben, is geen ontheffing verleend om verwijzing naar beide bed & breakfasts langs provinciale wegen te mogen plaatsen. Voor de verwijzing naar het restaurant geldt hetzelfde beleid.” 

Coalitieakkoord

Iedere aanvraag voor verwijsborden wordt getoetst aan het beleid dat eerder door de Gedeputeerde Staten is vastgesteld. “Past de aanvraag binnen de kaders, dan wordt de aanvrager ontheffing verleend. Past de aanvraag niet binnen de kaders, dan wordt de ontheffing niet gegeven.

Deze werkwijze resulteert in een rechtvaardige afweging van belangen, waarbij een wildgroei aan borden zoveel mogelijk voorkomen wordt.” Volgens Roland van Tilborg is dit besluit in strijd met het beleid. “In het coalitieakkoord ‘krachten bundelen’ valt te lezen dat er een focus ligt op een aantal belangrijke pijlers voor Zeeland, onder andere vrijetijdseconomie.”

Het college is het daar niet mee eens. Verwijsborden worden immers niet per definitie geweigerd, ze moeten enkel voldoen aan de eisen die gesteld worden. “Dit is gedaan om te voorkomen dat de verkeersveiligheid negatief beïnvloed wordt door de verwijzingen en om het systeem van verwijzingen doelmatig te houden.”

Bewegwijzering

Roland van Tilborg vroeg zich af waarom er onderscheid wordt gemaakt tussen kleine zelfstandige ondernemers en grote bedrijven, maar volgens GS gaat het beleid niet uit van de grootte van de onderneming, maar van het aantal bezoekers, het type onderneming (toeristisch of niet) en de locatie van de onderneming.

“Uiteraard is vindbaarheid van een onderneming een belangrijke voorwaarde voor succes. Ondernemers hebben vele middelen tot hun beschikking om de vindbaarheid te vergroten, die vele malen effectiever zijn dan objectbewegwijzering ter plaatse.”

Verkeersveiligheid

Van Tilborg stelt juist dat bewegwijzering ervoor zorgt dat de mensen hun eindbestemming makkelijker kunnen vinden. “Een goede bewegwijzering komt de veiligheid aan de weggebruikers die ‘op zoek’ zijn naar een bedrijf in het buitengebied ten goede, een zoekende weggebruiker let minder goed op.”

Daar is het college van Gedeputeerde Staten het maar deels mee eens. “Toeristische bewegwijzering langs provinciale wegen dient als bevordering van de verkeersveiligheid. Om de verkeersveiligheid te bevorderen, moet eerst vastgesteld worden dat verkeerstromen naar het betreffende doel reizen. Hiervoor wordt het aantal bezoekers gehanteerd."

"In beginsel zijn borden langs de weg verstorend en daarmee van negatieve invloed op de verkeersveiligheid. De afweging moet daarom gemaakt worden wanneer de bijdrage van extra borden opweegt tegen de afleiding die veroorzaakt wordt.”

Lees meer over:
Tip de redactie