Peugeot 208 getest
AMSTERDAM - Een internationaal AutoBild-congres in Italië met als plezierige verrassing: een Peugeot 208 e-HDI! Op Franse platen en… met sleutel aan boord. Dus weg zijn we!
Volgens de (Franse) specs is het een zogenaamde Allure-uitvoering met als optie 17-inch velgen. Hij ziet er goed uit.
De randjes chroom aansluitend op motorkap en achterruit staan ‘m goed. Ook het chroom bij de C-stijl is gepast. Deze 3-deurs doet ons denken aan de DS3, maar dan van Peugeot.
Instappen en er gaat een nieuwe B-segment wereld voor je open. Een piepklein go-kart stuurwiel, de klokken hoog en in het midden een prominente zuil met een groot touchscreen-element. Ook opvallend is de scherpe hoek van de handgreep aan de binnenkant van de portieren. Waar is de handgreep voor de passagier vóór eigenlijk gebleven?
Geen hakerigheid
Rijden dan. De e-HDI-motor van 115 pk is de sterkste (er is ook een 92 pk-versie) en die sleurt er prima aan. Lekker veel trekkracht onderin. Krachtig en bij de les. Maar we hadden nog op iets sneller gehoopt. Hij ontpopt zich niet als uitzonderlijk stil maar lawaaiig is ie evenmin.
De 208 moest gewicht verliezen ten opzichte van voorganger 207 en dat komt dan in de regel de lichtvoetigheid ten goede. Dat is gelukt, zo is de eerste indruk. De 208 ontpopt zich op het Bridgestone-testcircuit bij Rome waar we de eerste meters maken, als een dynamisch en direct reagerende compact.
Het ultra kleine stuurwieltje went snel. En eindelijk hebben we weer eens een lekker soepel en licht schakelende 6-bak in handen van Peugeot. Geen hakerigheid te bekennen, ook niet bij heel snel terug- of opschakelen.
Het onderstel biedt een zeer volwassen mix van comfort en communicatie met de nadruk op het eerste. De auto is zeker zo comfortabel als voorganger 207. Een niet achterbakse voorwielaandrijver die wat onderstuurt maar bij gas-los niet nijdig kwispelt met z’n achterste maar beschaafd terug in het spoor komt. Dus zo lichtvoetig is de auto ook weer niet dat hij heel speels wordt..
Hoe hard?
Ruimte-aanbod achterin van de driedeurs? De instap is sowieso lastig, maar Peugeot zette wel de achterbank vrij laag om de hoofdruimte achterin op peil te houden. Dat is redelijk gelukt. Testpoiloot A van 1,89 meter kan niet met goed fatsoen achter zichzelf zitten, testrijder B van 1,79 meter kan dat juist wel.
Dan de hamvraag: hoe pakt dat kekke interieur uit? Nou, het is aangenaam strak, eigentijds en rustig maar… waar testpiloot 1,89 meter net boven het stuurwieltje de klokken nog prima kan zien, heeft testrijder 1,79 meter de bovenste rand van het stuurwiel juist exact voor de klokken in beeld.
Dus kun je niet zien hoe hard je rijdt of hoeveel toeren je maakt.. Dat is toch wel erg jammer. Net als de toch weer vrij korte zittingen voor West-europese bonken van kerels.
Half maart rijden we langer én met andere motorvarianten. Dan nog meer 208!
Startpagina