'Veel mis met opzet Amsterdamse buurtwerkkamers'

Er is veel mis rondom de opzet en maatschappelijke effecten van de Amsterdamse buurtwerkkamers. 

Dat blijkt uit de resultaten van een binnenkort te verschijnen rapport, waar het Parool maandag over bericht. Het reeds uitgelekte concept daarvan is zeer kritisch over het rendement van de buurtwerkkamers.

Buurtwerkkamers zijn locaties in 'kwetsbare' wijken waar bewoners zelf activiteiten organiseren met publieksgeld. In mei werd al duidelijk hoe broos dat systeem was, toen de voorzitter van Casa Jepie Makandra in Holendrecht publieksgeld gebruikte voor het betalen van persoonlijke boodschappen, een casinobezoek en een tandartsrekening.

Kassabon

Pogingen om dat soort risico's te verkleinen werden tegengehouden door de projectleider Juriaan Otto en bestuursleden. Zo sneuvelde het plan om deelnemers vooraf een bewijs te laten tekenen voor het opnemen van publieksgeld. Dat bewijsje zou vervolgens vernietigd worden nadat de kassabon werd ingeleverd.

Wel was er sprake van een maximum bedrag dat maandelijks beschikbaar was. Otto stortte maandelijks duizend euro op de verenigingsrekening voor dagelijkse kosten.

Salaris

Als projectleider kreeg Otto voor het beheren van drie buurtkamers in Amsterdam Zuidoost in 2014 een vergoeding van 80 euro per uur, dat neerkomt op een jaarsalaris van 127.000 euro. Een aanzienlijk bedrag, schrijft de krant.

Zeker tegenover de 17.000 euro die betaalde krachten binnen de vereniging krijgen. Die betaalde krachten werken als zzp'er bij het bedrijf van Otto. Dat is de enige manier om daar te kunnen werken, aangezien het stadsdeel en corporaties (financierders van de buurtwerkkamers) geen contract geven.

In een reactie laat Otto weten zichzelf te zien als "de spil waar alles om draait". Met werkweken van vijftig tot zestig uur zou hij een marktconform tarief rekenen. De opbrengsten van de buurtkamers zijn volgens hem niet in euro's uit te drukken.

Lees meer over:
Tip de redactie