DEN HAAG - Nederland blijft in ieder geval tot 2009 ontwikkelingsgeld in Uruzgan steken, ook als de militaire missie in de Afghaanse provincie na augustus 2008 niet wordt verlengd.

Foto:  ANP2

Dat schrijven de ministers Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken), Eimert van Middelkoop (Defensie) en Bert Koenders (Ontwikkelingssamenwerking) maandag in een antwoord op Kamervragen van de SP.

Tweede Kamerlid Harry van Bommel (SP) vroeg de ministers wat ze vinden van de kritiek van verschillende vertegenwoordigers van Nederlandse ontwikkelingsorganisaties onlangs in een artikel van HP/De Tijd.

De ministers erkennen dat het lang duurt, maar zijn het niet eens met de conclusie dat er geen sprake van wederopbouw is in de 'Nederlandse' provincie. Ook de aantijging dat er geen 'masterplan' is voor de wederopbouw wijzen ze van de hand.

Invloedsfeer

In het artikel beweert de directeur van Healthnet TPO dat zijn medewerkers niet kunnen werken in het gebied dat in de invloedsfeer van Nederlandse militairen ligt.

Volgens Save the Children gaan ongeveer 20.000 jongens en vier- tot vijfhonderd meisjes van de in totaal 120.000 kinderen in Uruzgan naar school.

Oxfam Novib en Cordaid erkennen zelf niet goed te kunnen controleren of geld in Uruzgan goed wordt besteed. Dat moeten ze overlaten aan de Afghaanse non-gouvernementele organisaties waarmee ze samenwerken.

Represailles

Oxfam Nobiv verklaart in HP/De Tijd dat lokale ngo's niet naar het Nederlandse Kamp Holland willen komen voor overleg, omdat ze niet met militairen willen worden gezien uit angst voor represailles. Andere Nederlandse ngo's willen niet eens naar Uruzgan, vanwege het gevaar.

Lange adem

Volgens de ministers is het een proces van lange adem. Maar er is volgens hen een begin gemaakt met de uitvoering van de plannen uit Kabul voor onderwijs en gezondheidszorg, diverse wegen en bazars zijn hersteld, er zijn radioprogramma's, er zijn 20.000 amandelbomen uitgedeeld en ruim honderd boeren hebben saffraanbollen geplant.

Van deze kleine projecten profiteert inmiddels meer dan 40 procent van de bevolking van Uruzgan, schrijven zij.