Helmut Lotti was in zijn kindertijd een 'solitaire baviaan'

Helmut Lotti hield zich tijdens zijn tijd op de lagere school afzijdig, terwijl klasgenoten van de zanger met elkaar in gevecht raakten om de populairste te worden. 

"Kijk, op de lagere school zag ik dat er een leider was in mijn klas. Iemand anders ging dan de concurrentie met die leider aan, en wie van die twee de meeste klappen kreeg, was leider af."

"De rest van de klas volgde gewoon de nieuwe leider: er zaten vazallen, slijmballen en opportunisten tussen. En ook wel oprechte bewonderaars van de leider", zegt Lotti in gesprek met het Belgische blad Humo.

"En daarnaast was er in die bavianenkolonie ook een solitaire baviaan, die de boel probeerde te overzien: dat was ik. Ik isoleerde mezelf bewust, om het geheel beter te kunnen observeren."

Isolement

Lotti werd in 1988 in Nederland bekend na zijn deelname aan het programma Soundmixshow. Vijf jaar later brak hij internationaal door met een reeks albums met lichte klassieke muziek.

De vergaarde beroemdheid heeft Lotti, die eigenlijk Helmut Lotigiers heet, naar eigen zeggen behoed voor een sociaal isolement. 

"Roem vergemakkelijkt contacten - mensen hebben het gevoel dat ze makkelijk een gesprekje met me kunnen voeren. Of ze denken dat ik iets heel interessants te vertellen heb over de toestand in Afghanistan. Niet dus."

Keerzijde

Maar die roem had ook een keerzijde volgens de zanger: "Al snel kwam ik erachter dat ik een soort Ken was - Ken van Barbie, bedoel ik. Iemand van wie het publiek denkt dat het volop over hem kan beschikken. Terwijl ik van niemand anders dan van mezelf ben."

Onder de streep kan de Belg redelijk goed leven met zijn bekendheid.

"Voor de rest is het altijd leuk om geapprecieerd en bewonderd te worden. De positieve kant van roem is een balsem voor het ego. De keerzijde is dan weer dat iedereen denkt dat hij je zomaar mag beledigen."

Lees meer over:
Tip de redactie