Gabbermuziek is terug van weggeweest

UTRECHT - De eind jaren '90 ter ziele geachte hardcorehouse ofwel gabbermuziek is weer helemaal terug. Dat zeggen grote partyorganisatoren en dj's uit de hardcorewereld. Volgens hen is er een tweede generatie gabbers opgestaan, ditmaal zonder kale hoofden en Australian trainingspakken, maar mét betere muziek en professioneler opgezette feesten.

Aanstaande zaterdag wordt in een uitverkochte Utrechtse Jaarbeurs voor het elfde jaar Thunderdome gehouden, met 15.000 bezoekers het grootste hardcore evenement van Nederland. Irfan van Ewijk, vanaf de eerste editie in 1992 de man achter Thunderdome, zegt te merken dat hardcore groeit: "Het wint weer aan populariteit. Maar gelukkig profileert het zich nu als serieuze dansstroming, niet meer als gimmick."

De razendsnelle en keiharde gabberhouse kwam begin jaren '90 opzetten en bereikte haar hoogtepunt in populariteit in 1996. Artiesten als DJ Paul Elstak en de Party Animals scoorden met 'happy hardcore', de commerciële en vrolijke variant van gabber, verscheidene nummer één hits. Toen gabbers in een aantal videoclips echter als pillenslikkende kale gekken werden neergezet, betekende dat de voorlopige doodsteek voor de hardcore. (Hakkuhbar en Gabber Piet).

'Geen kale kop en een trainingspak'

Grote platenmaatschappijen stopten met hardcore en richtten zich op nieuwe muziekstijlen als r&b. De harde kern gabbers feestte op een lager pitje verder. George Ruseler, organisator van de Megarave feesten, ziet behalve oude liefhebbers nu ook een volstrekt nieuwe lichting gabbers naar zijn feesten komen. Ruseler: "Het zijn mensen die techno en trance een beetje moe zijn en die nieuwsgierig zijn naar waar hun oudere broer of zus vroeger op danste. De verkoop van cd's neemt sterk toe en ik schat dat er nu zeker veertig hardcore-evenementen per maand zijn. En daar komen niet alleen mensen met een kale kop en een trainingspak."

DJ Paul Elstak (37), die inmiddels weer veel geboekt wordt, lacht nu om het bedenkelijke niveau van de hardcore uit de jaren negentig. Elstak: "De producties zijn nu zoveel beter geworden." Zo groot als toen wordt het wat hem betreft niet meer. Door zijn uitstapje naar de happy hardcore kostte het hem moeite weer in de gratie te komen bij gabbers van het eerste uur. "Het was gewoon veel te commercieel geworden, ik had soms vijftien optredens per maand. Op een gegeven moment was het niet meer leuk."

Buiten het zicht van het grote publiek zijn hardcoremuziek en de bijbehorende feesten sterk geprofessionaliseerd. Sebastian Hoff, die als DJ Promo zaterdag op Thunderdome staat, is blij dat de boel destijds uit elkaar is gevallen en ieder zijn eigen weg is gegaan. De hardcore kent volgens hem nu meer stromingen dan ooit en platenmaatschappijen stellen hogere eisen aan de muziek.

Kledingvoorschrift

Ook het publiek moet aan meer voorwaarden voldoen. Op Thunderdome is de kledingcode strikt: geen Nederlandse vlaggetjes op de kleren, geen opgerolde broekspijpen met kisten eronder en geen bretels. Dat alles om eventuele neonazi's buiten te houden. Want dat gabber daar niets mee van doen heeft, daar zijn alle betrokkenen het over eens. "Er waren in het verleden helaas wat vriendjes van Janmaat die zieltjes wilden winnen op gabberfeesten. Maar zelfs de politie vertelde me dat echte skinheads niets met gabber hebben", zegt Ruseler. "Die zielepoten hebben nooit iets begrepen van gabber", zegt Hoff.

Voor de mensen die denken dat de hardcore uiteindelijk wel weer een stille dood zal sterven, heeft Thunderdome-organisator Van Ewijk slecht nieuws. Volgens hem zal de dj steeds sterker concurreren met de popster. Van Ewijk: "Eigenlijk staat het hele popartiestenconcept onder druk. Dance is een nieuwe vorm van rock. En gabber heeft zich ontwikkeld tot de heavy metal van de dance."

Tip de redactie